پسران تاریخ» به کارگردانی اشکان خیل‌نژاد در تئاتر شهر

[ad_1]

نمایش پسران تاریخ به کارگردانی اشکان خیل نژاد

نمایش «پسران تاریخ» به کارگردانی اشکان خیل‌نژاد و نوشته الن بنت با برگردان محسن ابوالحسنی از هفته اول مرداد ۹۶ اجرای خود را در سالن چهارسو مجموعه تئاتر شهر آغاز می‌کند

بازیگران نمایش پسران تاریخ  (به ترتیب حروف الفبا) محسن ابوالحسنی، مجید آقاکریمی، مهرداد بابایی، سینا بالاهنگ، محمد برهمنی، سجاد حمیدیان، حامد رسولی، حمید رحیمی، مهدی شاهدی، مریم نورمحمدی و امیرمسعود واعظ تهرانی هستند.

گروه تئاتر تازه پس از اجراهای «پچ‌پچه‌های پشت خط نبرد»، «بالاخره این زندگی مال کیه؟»، «ویران»، «کامنت»، «پرده‌ سوم صحنه‌ چهارم» و «مرگ هوتن» جدیدترین اثر خود، «پسران تاریخ» را از هفته اول مردادماه در سالن چارسو روی صحنه می‌برد.

دیگر عوامل این نمایش عبارتند از طراح صحنه: اشکان خیل‌نژاد، مشاور و مجری صحنه: محمد موسوی، طراح نور: محمد رسولی، طراح لباس: مریم نورمحمدی، طراح پوستر و بروشور: مهدی دوایی، طراح گریم: سارا اسکندری، طراح صدا: حانیه موسوی و صبا تقوی، عکاس: مهرداد متجلی، مشاور هنری: یوسف باپیری و مجتبی کریمی، مدیر تولید: مهرداد بهاءالدینی، دستیار کارگردان: شیما اسماعیل‌زاده، مشاور رسانه و مدیر روابط عمومی: عسل عباسیان، تبلیغات مجازی: امیر قالیچی و ساخت و تدوین تیزرهای تبلیغاتی: مریم دیهول. همچنین گروه تبلیغات وی‌یو مدیریت تبلیغات این تئاتر را برعهده دارد.

اشکان خیل‌نژاد، کارگردان تئاتر و دانش‌آموخته دانشگاه‌های تهران و تربیت مدرس از اعضای حلقه تئاتر دانشگاهی ایران است

منبع:مهر.

 

[ad_2]

لینک منبع

افتتاح اولین آکادمی ملی حرکت درپردیس تئاتر

[ad_1]

آکادمی ملی حرکت در پیس تئاتر افتتاح شد

نخستین آکادمی ملی حرکت روز شنبه ٣١ تیرماه طی مراسمی و با اختصاص یک پلاتوی ویژه به نام زنده یاد بهرام ریحانی فعالیت خود را در پردیس تئاتر تهران آغاز می کند

آکادمی ملی حرکت نخستین فضای تخصصی و دائمی برای همه علاقمندان هنر حرکت معاصر، فیزیکال تئاتر، مایم معاصر، پرفورمنس آرت و دیگر شاخه های هنر بدن و دراماتورژی حرکت است که ایده و طراحی اجرای آن توسط یاسر خاسب بازیگر، کارگردان و مسئول گروه بین المللی «بدن دیوانه» به مرحله بهره برداری رسید.

فضای در نظر گرفته برای این آکادمی علاوه بر بخش اداری و دبیرخانه دائمی، یک پلاتوی متناسب و حرفه ای نیز هست که به نام زنده یاد بهرام ریحانی هنرمند جوان و شاخص پانتومیم در ایران نامگذاری می شود.

بهرام ریحانی که نام او به سبب اجرای طولانی ترین پانتومیم جهان (از تهران تا اصفهان) و اجرا بر قله دماوند در کتاب گینس نیز ثبت شده است؛ در سال ٩٣ پس از طی یکسال مبارزه با بیماری سرطان و ایستادگی روی صحنه نمایش «بی لالا» در تالار حافظ تهران دار فانی را وداع گفت.

همچنین در این برنامه قرار است علاوه بر افتتاح نخستین آکادمی ملی حرکت در ارتباط با جزئیات برگزاری نخستین جشنواره سراسری هنر حرکت معاصر «سـولو بـادی» اطلاع رسانی شود.

مراسم افتتاح نخستین آکادمی ملی حرکت روز شنبه ٣١ تیرماه ساعت ١٩ در پردیس تئاتر تهران با حضور اساتید، هنرمندان و هنرجویان شاخه های مختلف هنر حرکت برگزار می شود.

[ad_2]

لینک منبع

آزاده انصاری:«ماه پیشونی» نمایشی جذاب برای ۵ تا ۹۵ سال

[ad_1]

با آزاده انصاری کارگردان نمایش ماه پیشونی

آزاده انصاری: «سعی کردیم کار را طوری تنظیم کنیم که هم برای بزرگسال و هم برای مخاطبان اصلی‌اش یعنی کودکان جذابیت داشته باشد

 آزاده انصاری که هم از ادبیات ایرانی و خارجی در کارهایش بهره برده است در خصوص قدیمی بودن داستان نمایش و تغییرات به وجود آمده برای به‌روز کردن آن گفت: وظیفه من و کسانی که کار کودک می‌کنند این است که داستان‌های قدیمی و ایرانی را که در فرهنگ خودمان هست را باید برای بچه‌ها بازگو کنیم. ما تغییرات ساده‌ای در داستان به‌وجود آورده‌ایم که اتفاقا مورد استقبال هم قرار گرفت.

وی در ادامه افزود: با توجه به تجربیات و دانسته‌هایم می‌دانم که ما هرچیزی را به خورد بچه‌ها بدهیم قبول می‌کنند و می‌پذیرند. به همان اندازه که بچه‌های الان مدرن هستند به همان اندازه هم از شنیدن قصه های قدیمی لذت می‌برند.

کارگردان نمایش «تنهاترین زیبای مرده» تاکید کرد: تغییری که من و آقای ایوب آقاخانی در قصه «ماه پیشونی» به وجود آوردیم در راستای جذاب‌تر کردن داستان برای بچه‌ها بود وگرنه با این موضوع که بخواهیم روند داستان را تغییر دهیم و آن را کاملا به روز کنیم مخالفم. ما تلاش کردیم روال قصه را جوری پیش ببریم که بچه در عین دیدن نمایش بتواند جذب نمایش شود.

بهره بردن از تمام جنبه‌های نمایش عروسکی و تئاتر

کارگردان نمایش عروسکی «ماکوندو» در خصوص جذابیت‌های داستان‌های کودکانه برای بزرگسال گفت: خوشبختانه کاری که ما کردیم هم برای بزرگسال جذاب است و هم برای کوچکترها. همانطور که در راستای تبلیغ نمایش گفتم؛ برای پنج تا نود و پنج ساله‌ها. ما از تمامی جنبه‌های نمایش عروسکی و تئاتر استفاده کردیم که برای کودک و بزرگسال جذاب باشد تا بتوانیم هر دو مخاطبمان را راضی کنیم.

انصاری درباره تکنیک مورد استفاده در کار گفت: در حال حاضر به تکنیکی که استفاده می‌شود اصطلاحا تاپ تیبل (top tabl) یا عروسک‌های رومیزی می‌گویند ولی من به این کار صرفا از این دید که یک کار عروسکی است نگاه نکردم در واقع این کار بازی در بازی است یعنی علاوه بر عروسک‌ها خود عروسک‌گردان‌ها، هم با همدیگر و هم با عروسک‌ها بازی می‌کنند و در نهایت تمام این مجموعه باهم قصه را روایت می‌کنند.

انصاری که سالهاست در حوزه نمایش عروسکی چه برای کودک و چه برای بزرگسال فعال است در مورد وجود سالن‌ اختصاصی اظهار کرد: نیاز داریم که سالن اختصاصی داشته باشیم ولی متاسفانه ما در زمینه کودک و کارهای عروسکی همیشه کم‌کاری کردیم. هم مسئولان و هم هنرمندان در این زمینه فعالیت کمی داشته‌ایم به همین نسبت هم نتوانستیم مخاطب زیادی را جذب کنیم. در حال حاضر کانون پرورش فکری و تالار هنر به کار کودک می‌پردازند. تالار هنر مخاطب خودش را پیدا کرده و فعال است ولی کانون پرورش فکری در نوسان است که طی مدتی کارهایی را اجرا می‌کند و بعد تعطیل می‌شود.

اگر می‌خواهیم مخاطب جدی کودک داشته باشیم باید از بچگی روی کودکانمان کار کنیم

کارگردان نمایش عروسکی «خوشبختی‌های کوچک سوسک شدن» در ادامه خاطرنشان کرد: فکر می‌کنم اگر می‌خواهیم مخاطب جدی کودک داشته باشیم باید از بچگی روی کودکانمان کار کنیم و آن‌ها را با تئاتر آشنا کنیم. این امر به طور طبیعی مسئولیت ما را بیشتر می‌کند و طبیعتا به سالن اختصاصی نیاز خواهیم داشت و البته حضور هنرمندانی که در این زمینه فعال باشند و مخاطبان خود را بشناسند و بتوانند جذب مخاطب کنند.

وی با توجه به این موضوع که تئاتر عروسکی به خاطر انواع مختلفی که دارد می‌تواند در سالن‌های مختلف اجرا برود گفت: معتقدم که بهتر است که یک سالن اختصاصی وجود داشته باشد که مخاطب بداند در این سالن قرار است کارهای عروسکی چه مخصوص بزرگسال و یا کار کودک ببیند.

وی در ادامه افزود: در حال حاضر سالن شهرزاد سه سالن دارد که به پیشنهاد نادر برهانی، از شهردار تقاضا کرده است که یکی از سالن‌ها را به کار کودک اختصاص دهند که خوشبختانه دوستان هم استقبال کرده‌اند و ما به عنوان اولین اجرا عروسکی در سالن شهرزاد کار می‌کنیم که بعد‌ از ما هم قرار است یک اجرای عروسکی دیگر هم روی صحنه برود. به نظر من برای شروع اتفاق بسیار خوبی است و امیدوارم کم‌کم با همکاری و اجراهای بیشتر هنرمندان، این سالن را مختص کارهای عروسکی قرار بدهند.

وی در خصوص مشکلات اجراهای نمایشی اذعان کرد: مهم‌ترین مشکل ما جذب مخاطب است، به هرحال سالن تازه تاسیس است و برای خیلی‌ها شناخته شده نیست. اگرچه در بعضی از خانواده‌ها تئاتر و تماشای نمایش عروسکی خیلی اهمیت ندارد ولی خیلی از خانواده‌ها هم دوست دارند که با بچه‌هایشان بیایند و تئاتر ببینند و تقاضا وجود دارد و ما می‌توانیم از طریق تئاتر بسیاری از مسائل آموزشی کودکانمان را به آن‌ها منتقل کنیم.

نمایش «ماه‌پیشونی» از ۱۱ تیرماه هر شب ساعت ۱۸٫۳۰ در پردیس تئاتر تازه تاسیس شهرزاد واقع در خیابان نوفل لوشاتو تقاطع رازی به روی صحنه رفته است.

منبع:آنا

 

 

[ad_2]

لینک منبع

علی سلیمانی:روایت‌هایی از کودکی تا شهرت من دست‌مایه یک کار دراماتیک شد

[ad_1]

با علی سلیمانی بازیگر نمایش مکعب

علی سلیمانی:من به‌ جز بازیگری تحصیلات روانشناسی هم داشتم و به همین دلیل فرضیه «مکعب ذهنی» را با تکیه بر فرایند ذهنی بازیگران و تنهایی هنرمندان در ذهن خودشان که چالش‌های مغایری با زندگی شخصی افراد دیگر دارد، به‌ عنوان دست‌مایه این اثر قرار دادم

علی سلیمانی کارگردان و بازیگر نمایش «مکعب» که این روزها نخستین تجربه کارگردانی خود را در خانه نمایش به صحنه برده است درباره اجرای این اثر گفت: من به‌ جز بازیگری تحصیلات روانشناسی هم داشتم و به همین دلیل فرضیه «مکعب ذهنی» را با تکیه بر فرایند ذهنی بازیگران و تنهایی هنرمندان در ذهن خودشان که چالش‌های مغایری با زندگی شخصی افراد دیگر  دارد، به‌ عنوان دست‌مایه این اثر قرار دادم.

وی افزود: روایت‌هایی از کودکی تا شهرت من دست‌مایه یک کار دراماتیک شده که نتیجه نهایی آن نمایش «مکعب» است. من پس از سال‌ها بازی در تئاتر در اولین تجربه کارگردانی ام برای تئوری ذهنی‌ ای که در سر داشتم، هزینه کردم تا بازتاب آن را ببینم. معتقدم در تنهایی‌ ذهنی یک هنرمند هیچ‌یک از اطرافیانش از مادر گرفته تا همسر و فرزندش نمی‌توانند، وارد شوند.

سلیمانی در ارتباط با شکل گیری متن این اثر که از خاطرات کودکی تا جوانی او وام گرفته شده است، بیان کرد: زمانی که خاطرات دوران کودکی خودم را برای دخترم سبا بازگو می‌کردم او این خاطرات را با کودکی خودش مقایسه می‌کرد و در نهایت متوجه شد که در فضای خیلی متفاوتی بزرگ شدیم. من این خاطرات را با استفاده از فرضیه «مکعب ذهنی» مثل نخ تسبیح کنار هم گذاشتم. در واقع همه تلاش من این است که به مخاطب بگویم تا می‌تواند مکعبش را وسیع‌تر کند و جمعیت قلبش را افزایش دهد.

این بازیگر تئاتر یادآور شد: همه ما مکعب داریم اما مکعب ذهنی بازیگران و هنرمندان و تنهایی آن‌ها متفاوت از بقیه است. دیگر مشاغل با هم در ارتباط هستند اما کار بازیگر انفرادی است و تنها خود و ظاهرش برایش مهم است بنابراین برهوت تنهایی یک هنرمند بالاخص بازیگر زیاد است.

این کارگردان تفاوت نمایش «مکعب» با یک استندآپ کمدی را در شکل روایت و طراحی صحنه نمایش دانست و گفت: در نمایش های استندآپ کمدی وجه هنری کار کمتر است به همین دلیل ما با ایجاد طراحی صحنه و استفاده از ویدئو پروجکشن و پخش تصاویر و موسیقی سعی داشتیم محتوای بهتری به تماشاگر ارایه کنیم.

سلیمانی اجرا در خانه نمایش را به پیشنهاد مدیر این سالن که از استادان قدیمی اوست، دانست و یادآور شد: خانه نمایش خوشبختانه کمک هزینه برای ساخت دکور به گروه‌ها پرداخت می‌کند. کار کردن خیلی سخت نیست چگونه کار کردن مهم است. برای همین کمی طول کشید تا من در ۴۶ سالگی کارگردانی کنم و حالا است که می‌فهمم کارگردانی کردن چقدر سختی دارد. در بازی تنها باید خودمان را هدایت کنیم اما در کارگردانی علاوه بر خودمان باید فضای ذهنی که داریم را به چند نفر دیگر نشان دهیم تا بتوانیم فضایی جذاب و دراماتیزه ای ایجاد کنیم.

وی در پایان درباره اجرای این نمایش در شهرستان های مختلف بیان کرد: پس از بیست اجرا در خانه نمایش با هماهنگی هایی که انجام دادیم «مکعب» را به مشهد و شهرکرد و سالن های نمایش دیگر در تهران برای اجرا خواهیم برد.

نمایش «مکعب» با بازی علی سلیمانی و سهیلا جوادی تا آخر تیر ماه هر روز به جز شنبه‌ها ساعت ۲۰:۱۵ به مدت‌ زمان ۴۰ دقیقه در خانه نمایش اداره برنامه‌های تئاتر روی صحنه می‌رود.

خانه نمایش اداره برنامه‌های تئاتر واقع در میدان فردوسی بعد از خیابان ایرانشهر، خیابان شهید موسوی، کوچه محمد آقا است.

منبع:مهر

 

[ad_2]

لینک منبع

اجرای نمایش مفیستو

[ad_1]

اجرای نمایش مفیستو به کارگردانی مسعود دلخواه در مرکز تئاتر مولوی به روی صحنه رفت

// <![CDATA[
var clickyab_ad = clickyab_ad “http://bazinam.avaxblog.com/wp-content/uploads/sites/441/2017/07/نمایش-«پچپچه-های-پشت-خط-نبرد».baz” [];
clickyab_ad['id'] = 4651474263596 ;
clickyab_ad['domain'] = 'bazinam.ir';
clickyab_ad['slot'] = 65696513462;
clickyab_ad['width'] = 728;
clickyab_ad['height'] = 90;
clickyab_ad['responsive'] = 'true' ;
clickyab_ad['effect'] = "";
// ]]>

window.onload = function(e) {
if(typeof ugCheckForErrors == “undefined”){
document.getElementById(“unitegallery_10_1”).innerHTML = “Unite Gallery Error – gallery js and css files not included in the footer. Please make sure that wp_footer() function is added to your theme.“;}
else{ ugCheckForErrors(“unitegallery_10_1”, “jquery”);}
};

// <![CDATA[
var clickyab_ad = clickyab_ad “http://bazinam.avaxblog.com/wp-content/uploads/sites/441/2017/07/نمایش-«پچپچه-های-پشت-خط-نبرد».baz” [];
clickyab_ad['id'] = 4651474263596 ;
clickyab_ad['domain'] = 'bazinam.ir';
clickyab_ad['slot'] = 65696513462;
clickyab_ad['width'] = 728;
clickyab_ad['height'] = 90;
clickyab_ad['responsive'] = 'true' ;
clickyab_ad['effect'] = "";
// ]]>

 

نوشته اجرای نمایش مفیستو اولین بار در بازینام پدیدار شد.

[ad_2]

لینک منبع

بازآفرینی نمایشنامه‌های بزرگ «شکسپیر» و مسئله اقتباس مدرن

[ad_1]

درباره اقتباس از نمایشنامه های شکسپیر 

نمایشنامه های «ویلیام شکسپیر» یک ویژگی ساختاری دارد که بسیاری از نویسندگان را به سوی خود می‌کشاند؛این نه فقط در زبان او، بلکه در ساختارهای دراماتیک هم مصداق دارد. ساختار روابط میان شخصیت‌های «شکسپیر» در ابتدا ساده به نظر می‌رسند اما در واقع پیچیده هستند و بارها می‌شود آن‌ها را از دیدگاه‌های مختلف مورد بررسی قرار داد

گاردین» در گزارشی به قلم «ادوارد داکس» نویسنده به موضوع بازآفرینی نمایشنامه‌های بزرگ «شکسپیر» پرداخته است.

چند سال پیش نمایش اقتباسی از «شاه لیر» را دیدم که در آن به این‌که پادشاه دو بار ازدواج کرده، اشاره داشت. «ریگان» و «گانریل» از همسر اول او بودند و «کوردلیا» ثمره ازدواج دوم و دختر محبوبش بود. نمی‌دانم این نظریه جایگاهی در متون آکادمیک دارد یا نه، اما در ذهن من باقی ماند.

وقتی خواستم رمان جدیدم «دستم را رها کن» را بنویسم، تصمیم گرفتم داستان را براساس همین ایده جلو ببرم، البته با کمی تغییر؛ سه دختر پادشاه به سه پسر تبدیل شدند و داستان از زبان کوچک‌ترین آن‌ها روایت می‌شد. این به نظر راهی می‌آمد برای شفاف کردن روابط بین این چهار شخصیت و شکل‌دهی دوباره احساسات پیچیده‌ای مثل برادری و پدر و فرزندی.

کارهای «ویلیام شکسپیر» یک ویژگی ساختاری دارد که بسیاری از نویسندگان را به سوی خود می‌کشاند. این نه فقط در زبان او، بلکه در ساختارهای دراماتیک هم مصداق دارد. ساختار روابط میان شخصیت‌های «شکسپیر» در ابتدا ساده به نظر می‌رسند اما در واقع پیچیده هستند و بارها می‌شود آن‌ها را از دیدگاه‌های مختلف مورد بررسی قرار داد.

داستان من هم مانند دیگر رمان‌های حجیم، خیلی زود از ایده اصلی فاصله گرفت، اما هسته اصلی‌اش که در عمق داستان جای داشت، همچنان نمایشنامه «شکسپیر» را یادآوری می‌کرد.

در این گزارش به چند اقتباس مدرن از شاهکارهای ماندگار «ویلیام شکسپیر» اشاره می‌کنم:

«لیدی مکبث از متسنسک» نوشته «نیکلای لسکف»

داستان «لیدی مکبث از متسنسک» اولین‌بار در مجله «اپوک» داستایوفسکی به چاپ رسید. این اثر رمان کوتاهی است درباره قتل، جنون و شلاق‌زنی و بیشتر در کنار داستان کوتاهی به نام «هملت از شهرستان شیگروفسکی» نوشته «تورگنیف» شناخته می‌شود. در «شکسپیر» چیزی هست که روس‌ها را به خود جذب می‌کند. من نظریه‌ای دارم مبنی بر این‌که دلیل این علاقه، سبک نوشتاری «شکسپیر» است که در مرزی بین ادبیات قرون وسطایی و مدرن قلم می‌زند. انگار او فقط چندصد سال زودتر به دنیا آمده.

«آستریکس و جدایی بزرگ» نوشته «آلبرت اودرزو»

بعد از این شروع سنگین با روس‌ها، بهتر است سراغ کتاب‌های کمی سبک‌تر برویم. از کودکی «آستریکس» را دوست داشتم، چون خیلی بامزه بود. در کتاب «آستریکس و جدایی بزرگ»، دو تن از سران قبیله شهر را با یک خندق به دو بخش تقسیم می‌کنند و برای به دست آوردن ریاست می‌جنگند. اما پسر یکی از آن‌ها که «هیستریونیکس» نام دارد، عاشق «ملودراما» دختر رئیس قبیله دیگر می‌شود. فکر می‌کنم به خوبی متوجه شده‌اید که به کدام تراژدی «شکسپیر» اشاره کردم. «اودرزو» داستان «رومئو و ژولیت» را با کمک مردم سرزمین گال‌ کارتونی، به دنیای امروز آورده است.

«هزار هکتار» نوشته «جین اسمایلی»

وقتی رمان «هزار هکتار» جین اسمایلی منتشر شد، در تلاش بودم رمان خودم را بنویسم و آثار زیادی از نویسندگان انگلیسی را مطالعه می‌کردم. اما این اثر مثل منظره حماسی فراخ و روح‌افزایی براساس «شاه لیر» بود. داستان درباره سه دختر و پدری هیولاصفت است که مزرعه‌اش را برای آن‌ها و همسرانشان باقی می‌گذارد. وقتی این رمان را خواندم انگار برق من را گرفته بود. «اسمایلی» با قدرت تمام به من یادآوری کرد که ادبیات داستانی معاصر می‌تواند بسیار هوشمند و خواندنی باشد.

«Diviners» نوشته «مارگارت لارنس»

رمان «Diviners»‌ در سال ۱۹۷۴ به چاپ رسید و یکی از کلاسیک‌های مهم ادبیات کانادا به حساب می‌آید. «لارنس» از حامیان «آلیس مونرو» ـ نویسنده کانادایی برنده ادبیات ـ و یکی از رمان‌نویس‌های مطرح کانادایی شمرده می‌شود. این کتاب با نگاهی به «طوفان»‌ شکسپیر نوشته شده و با روایتی جادومانند، عمیق و تاریک، به فضا و زمان می‌پردازد.

داستان درباره رابطه مادری اسکاتلندی‌تبار با دخترش «پیکه» و ترانه‌سرایی به نام «جولز» است، اما در پایان به موضوعی همه‌جانبه می‌رسد. این کتاب جواهری است که ارزش کندوکاو را دارد.

«روزنکرانتز و گیلدنسترن مرده‌اند» نوشته «تام استوپارد»

یکی از استادان ما مجبورمان کرد نمایشنامه «روزنکرانتز و گیلدنسترن مرده‌اند» را با وجود این‌که در طرح درس‌مان نبود، بخوانیم. دیالوگ‌های سریع، کوتاه، هوشمندانه و موزون این کتاب چشم و گوش من را باز کرد. داستان این اثر درباره دو دوست «هملت» و از شخصیت‌های فرعی شاهکار «شکسپیر» است که پدر و مادر «هملت» از آن‌ها خواسته‌اند در مسیر قلعه «الزینور» همه‌جا همراه او باشند تا بفهمند مشکل‌ این شاهزاده مرموز چیست. البته فقط این را پیش‌بینی نکرده بودند که «هملت»‌ آن‌ها را به کام مرگ می‌فرستد. خیلی هوشمندانه است، نه؟

 
«نیلی» نوشته «مارینا وارنر»

«نیلی» یکی از رمان‌های «مارینا وارنر» نویسنده باهوش انگلیسی است. من این کتاب را در دوره دانشجویی و حال و هوای آن دوران خواندم. «نیلی» هم اقتباس آزادی از «طوفان» شکسپیر محسوب می‌شود که داستانش در دو قرن ۱۷ و ۲۰ روایت می‌شود. آن‌چه بیش از همه از این کتاب یادم مانده، تمرکز ویژه روی شخصیت «سایکوراکس» ـ جادوگر پنهان و شرور نمایشنامه «شکسپیر» و مادر «کالیبان» ـ است.

«تراژدی آرتور» نوشته «آرتور فیلیپ»

ظاهرا این رمان نوید انتشار نمایشنامه‌ای تازه کشف‌شده از «شکسپیر» را می‌دهد، اما راوی داستان متوجه می‌شود این اثر جعلی توسط پدر خودش نوشته شده. نمایشنامه تقلبی در دل کتاب «تراژدی آرتور» آمده و با سبکی کاملا شبیه قلم «شکسپیر» به نگارش درآمده. علاوه بر این، مقدمه مبسوط و پانوشت‌های متعددی که شخصیت‌های آکادمیک برای این نمایشنامه نوشته‌اند هم از بخش‌های قابل توجه این اثر محسوب می‌شود. مقدمه نمایشنامه را می‌توان به عنوان یادداشتی درخشان درباره رابطه این پدر و پسر به حساب آورد. خود نمایشنامه هم تا حد زیادی و به طرز عجیبی، خواننده را راضی می‌کند.

«دن کاسمورو» نوشته «ماشادو د آسیس»

کتاب «دن کاسمورو» تقریبا در اروپا گمنام است، با این حال قابلیت شناخته شدن به عنوان شاهکار ادبیات برزیل را دارد. «ماشادو د آسیس» ـ که رمان «خاطرات پس از مرگ براس کوباس» او شهرت فراوانی دارد ـ مترجم کارهای «شکسپیر» بود و این رمانش دربردارنده اشارات متعدد به کارهای این شاعر و نمایشنامه‌نویس بزرگ انگلیسی از جمله «هیاهو بر سر هیچ»، «همسران خوش ویندزور»، «هملت» و «رومئو و ژولیت»‌ است. با این حال، این رمان در اصل داستان غم‌انگیز شوهری حسود است؛ بنابراین در قلمرو «اتللو» به نگارش درآمده. یادتان باشد اسم شخصیت اصلی رمان «بنتو سانتیاگو» است.

«شایلاک اسم من است» نوشته «هوارد یاکوبسن»

آرا و عقاید «یاکوبسن» را دوست دارم، اما این کتاب را نه به خاطر درگیری همیشگی‌اش با یهودیت، بلکه به خاطر استفاده او از داستان‌ها برای رسیدن به سوالات بشری خواندم. گفت‌وگوهای «شایلاک» یاکوبسن و دلال هنری ثروتمندی به اسم «سیمون استرولوویچ»، به تنهایی ارزش خرید کل کتاب را دارد.

«من و ویتنیل» نوشته «بروس رابینسون»

این فیلمنامه آن‌قدر خوب است که شایستگی طبقه‌بندی در میان کتاب‌ها را دارد. وقتی ۲۲ ساله بودم، یک روز عصر آن را از اول تا آخر خواندم. آن زمان در «کامدن تاون» لندن، درست جایی که داستان «رابینسون» ‌روایت می‌شود، زندگی می‌کردم. نمی‌دانم چطور، اما همه چیز در این کتاب هست؛ شکست، موفقیت، دوستی، از دست دادن، عشق، زندگی، انگلیس. خیلی هم خنده‌دار و زیبا نوشته شده. در دنیای کلمات هیچ وقت چیزی به معنای واقعی بی‌نقص و کامل نیست، اما این اثر تا حد ممکن به این رتبه نزدیک است. «من و وینتیل» داستان «هملت» را در دهه ۱۹۶۰ تعریف می‌کند.

ایسنا

[ad_2]

لینک منبع

نمایش «پچپچه های پشت خط نبرد»

[ad_1]

نمایش «پچپچه های پشت خط نبرد»

// <![CDATA[
var clickyab_ad = clickyab_ad “http://bazinam.avaxblog.com/wp-content/uploads/sites/441/2017/07/نمایش-«پچپچه-های-پشت-خط-نبرد».baz” []; clickyab_ad['id'] = 4651474263596 ; clickyab_ad['domain'] = 'bazinam.ir'; clickyab_ad['slot'] = 65696513462; clickyab_ad['width'] = 728; clickyab_ad['height'] = 90; clickyab_ad['responsive'] = 'true' ; clickyab_ad['effect'] = "";
// ]]>

نمایش پچپچه های پشت خط نبرد به کارگردانی محمدرضا ستاری تا ۲۸ تیرماه در تالار حافظ اجرا می شود

// <![CDATA[
var clickyab_ad = clickyab_ad “http://bazinam.avaxblog.com/wp-content/uploads/sites/441/2017/07/نمایش-«پچپچه-های-پشت-خط-نبرد».baz” []; clickyab_ad['id'] = 4651474263596 ; clickyab_ad['domain'] = 'bazinam.ir'; clickyab_ad['slot'] = 65696513462; clickyab_ad['width'] = 728; clickyab_ad['height'] = 90; clickyab_ad['responsive'] = 'true' ; clickyab_ad['effect'] = "";
// ]]>

نوشته نمایش «پچپچه های پشت خط نبرد» اولین بار در بازینام پدیدار شد.

[ad_2]

لینک منبع

رضا بهبودی و الهام کردا در نمایش جدید سمانه زندی نژاد

[ad_1]

اگه بمیری… عنوان نمایش جدید از سمانه زندی نژاد

به نقل از روابط عمومی و امور بین‌الملل تماشاخانه ایرانشهر، نمایش «اگه بمیری…» نوشته فلوریان زلر با کارگردانی سمانه زندی نژاد از اول مردادماه در سالن دکتر ناظرزاده کرمانی مجموعه ایرانشهربه روی صحنه می رود

به نقل از روابط عمومی و امور بین‌الملل تماشاخانه ایرانشهر، نمایش «اگه بمیری…» نوشته فلوریان زلر با کارگردانی سمانه زندسمانه زندی نژادی نژاد و به تهیه‌کنندگی مهرداد بهاءالدینی از اول مردادماه در سالن دکتر ناظرزاده کرمانی مجموعه ایرانشهر اجرای عمومی خود را آغاز می‌کند.

دراین اثر نمایشی  رضا بهبودی و الهام کردا به ایفای نقش می‌پردازند.

 

از دیگر عوامل این نمایش می‌توان به شیما میرحمیدی طراح صحنه و لباس،، آنکیدو دارش طراح صدا، فراز اسکندری طراح ویدئو، صادق زرجویان طراح پوستر و تیزر و مهدی آشنا عکاس اشاره کرد.

گروه اجرایی نمایش «اگه بمیری…»این روزها تمرین‌های خود را برای آغاز اجرای عمومی این اثر سپری می‌کند.

مهر

[ad_2]

لینک منبع

نمایش «بیست‌ویک»به نویسندگی، کارگردانی و اجرای بهادر مالکی در تئاترشهرزاد

[ad_1]

نمایش جدید بهادر ملکی

این نمایش تک‌ نفره عروسکی به شیوه «توپ و دست» اجرا می‌شود که در آن عروسک به شکل توپ بر سر انگشت دست بازی‌دهنده قرار می‌گیرد و از آن بازی گرفته می‌شود

 نمایش بیست و یک؛نمایشی است که تک‌ نفره عروسکی به شیوه «توپ و دست» اجرا می‌شود که در آن عروسک به شکل توپ بر سر انگشت دست بازی‌دهنده قرار می‌گیرد و از آن بازی گرفته می‌شود.

داستان «بیست و یک»  روایتی از جوجه تنهایی است که به دنبال همدمی می‌گردد و در خلاصه داستان آن هم آمده است، «هر جوجه برای آزاد شدن از «تخم» باید «بیست و یک» روز در آن تنها بماند. این یک قانون بدیهی‌ست.»

دراین باره بهادر مالکی در گفت‌وگویی با ایسنا بیان کرد:‌ ایده اولیه این اجرا به سال ۸۶ برمی‌گردد که آن را برای پایان‌نامه کارشناسی نمایش عروسکی‌ام ارائه ‌کردم و دغدغه‌ اساسی‌ام تجربه یک کار تک نفره بود. ضمن اینکه برایم جالب بود کاری اجرا کنم که علاوه بر روایت دغدغه‌های تنهایی انسان بتواند مخاطب را برای مدت ۳۰ دقیقه به تماشا نگه دارد.

او با اشاره به اینکه بسیاری از تماشاگران «بیست و یک» با وجود نبود تبلیغات زیاد، از دیدن آن در جشنواره استقبال کردند، ادامه داد: در اولین فرصتی که در اختیارم قرار گرفت اجرای این نمایش را پیگیری کردم چون دوست داشتم به اجرای عمومی برسد و البته در این سیستم تک نفره ایده‌های زیاد دیگری دارم که امیدوارم فرصت اجرا به آن‌ها نیز برسد.

نمایش «بیست و یک» که به تازگی در سالن تازه تاسیس شهرزاد واقع در خیابان حافظ، خیابان نوفل لوشاتو، نرسیده به رازی، شماره ۷۴ به صحنه رفته است تا ۲۴ تیرماه همچنان اجرا خواهد شد.

ایسنا

 

[ad_2]

لینک منبع